پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر- قاصدک 24

امتیاز دهید:
9 کاربر امتیاز داده اند | امتیاز: 4.6 از 5 پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر- قاصدک 24

از زمان تولد کی ال ام به عنوان نخستین شرکت هوایی در جهان تا کنون، ایرلاین ها برای بهبود عملکرد خود تلاش کرده اند. خیلی از این شرکت ها هم چاره را در این دیده اند که زیر یک پرچم با هم متحد شده و خدمات مشترکی را در اختیار مسافران قرار دهند. در حال حاضر در دنیا سه پیمان متشکل از شرکت های هوایی وجود دارند که اعضای آن در کنار یکدیگر به ارائه خدمات به مسافران مشغول هستند. در این مطلب قاصدک 24 شما را با توافق ستاره، دومین پیمان بزرگ بین شرکت های هوایی آشنا می کند.

توافق ستاره (Star Alliance) چیست؟


توافق ستاره یکی از بزرگ ترین پیمان های بین شرکت های هوایی است که در 14 می 1997 شکل گرفته و دفتر مرکزی آن در فرانکفورت آلمان واقع شده است. پیمان ستاره تا آوریل 2018 با 728 میلیون مسافر دومین پیمان بزرگ جهانی پس از اسکای تیم (SkyTeam) از حیث تعداد مسافر شناخته می شود. همانطور که اشاره شد جایگاه اول متعلق به اسکای تیم با 730 میلیون مسافر و جایگاه سوم نیز از آن وان ورلد (Oneworld) با 528 میلیون مسافر است.

پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر

شعاری که پیمان ستاره برای خود انتخاب کرده "راهی که زمین پیوند می خورد" (The way the Earth connects) می باشد. این پیمان همچنین از 27 عضو تشکیل شده که در مجموع ناوگانی متشکل از 4657 هواپیما داشته و در بیش از 1330 فرودگاه در 192 کشور جهان روزانه نزدیک به 19 هزار پرواز را به انجام می رساند. اما عملکرد پیمان ستاره چگونه است؟

پیمان ستاره یک برنامه حمایتی در دو طرح طلا و نقره دارد و مشوق هایی چون اولویت در سوار شدن به هواپیما را در اختیار مسافران قرار می دهد. در این توافق مانند سایر توافق های بین شرکت های هوایی، ترمینال های فرودگاهی بین اعضا مشترک بوده و بسیاری از هواپیماهای اعضا نیز نشان توافق را بر خود دارند.


تاریخچه توافق ستاره


1997-1999؛ آغاز شکل گیری پیمان ستاره


همانطور که پیشتر اشاره شد در 14 می 1997 توافقی با نام پیمان ستاره با شرکت 5 ایرلاین از سه قاره شکل گرفت. این 5 ایرلاین عبارت بودند از: یونایتد ایرلاینز، اسکاندیناویان ایرلاینز، تای ایرویز، ایر کانادا و لوفتهانزا. توافق در ابتدای شکل گیری خود با نزدیک به 25 میلیون دلار کار خود را آغاز کرده و نشان ستاره را که پنج گوشه آن نشانگر هر یک از اعضای عضو بود، برای خود برگزید. نخستین شعاری که این توافق برای خود انتخاب کرد، "شبکه شرکت های هوایی برای زمین" بود که هدف خود را ایجاد اتحادی بنیان گذاشته بود که مسافران را به تمام شهرهای مهم روی زمین ببرد.

شرکت هایی که بعدها به این پیمان پیوستند


چند ماه بعد و در اکتبر 1997 شرکت هوایی برزیلی واریگ (VARIG) که امروز دیگر وجود ندارد هم به این پیمان پیوست و باعث شد تا حوزه فعالیت این پیمان به آمریکای جنوبی هم گسترش پیدا کند. با پیوستن شرکت های آنست استرالیا (Ansett Australia) و ایر نیوزیلند نیز پیمان ستاره قدم به استرالیا و پاسیفیک گذاشت. در واقع با اضافه شدن این دو ایرلاین پیمان حالا می توانست به 720 مقصد در 110 کشور جهان ارائه خدمت کرده و تعداد هواپیماهای ناوگان خود را به 1650 فروند برساند. در اکتبر 1999 نیز شرکت هوایی آل نیپون که دومین ایرلاین بزرگ آسیا است، به این پیمان پیوست.

2000-2006؛ توسعه پیمان



پیمان ستاره در اوائل سال 2000 میلادی نیز شاهد توسعه و گسترش بود. در این سال گروه ایرلاین های اتریشی که متشکل از آستریان ایرلاینز، Tyrolean Airways و Lauda Air بود و خطوط هوایی سنگاپور هم به توافق ستاره ملحق شدند. با اضافه شدن بی ام آی یا بریتیش میدلند و مکزیکن ایرلاینز به این پیمان در اول جولای 2000 تعداد اعضا به 13 نفر رسید. ضمن اینکه اضافه شدن بی ام آب به مجموعه موجب شد تا فرودگاه هیثرو لندن تنها مرکزی در اروپا باشد که به دو پیمان تعلق دارد.

پیمان ستاره همچنین در سال 2000 نخستین مراکز تجاری سه گانه خود را در لوس آنجلس، فرانکفورت و بانکوک افتتاح کرده و شکل گیری یک تیم مدیریت و هیأت اجرایی را اعلام کرد. در سپتامبر 2001 شرکت هوایی آنست استرالیا که تنها عضو استرالیایی این پیمان بود، به دلیل ورشکستگی مجبور به ترک پیمان شده و بیشتر بازار استرالیا را به کانتاس که در عین حال عضو پیمان وان ورلد هم بود واگذار کرد.
آسیانا ایرلاینز، اسپان ایر و لات پولیش ایرلاینز ایرلاین های دیگری بودند که در سال 2003 به این توافق ملحق شدند. البته در همین سال مکزیکن ایرلاینز توافق را ترک کرده و به پیمان وان ورلد پیوست. یواس ایرویز هم در سال 2004 عضو پبمان شد تا دومین ایرلاین آمریکایی باشد که در پیمان ستاره حضور دارد.

2007؛ یک دهه پس از تولد


تا می 2007 که ده سالگی پیمان ستاره بود، اعضای آن رویهم رفته 16 هزار پرواز روزانه را به 855 مقصد در 155 کشور انجام می دادند و سالانه خدمات خود را در اختیار 406 میلیون مسافر قرار می دادند. پیمان در ده سالگی خود اقدام دیگری نیز به انجام رساند و آن انعقاد توافقی به نام پیوند زیست کره با یونسکو، اتحادیه بین المللی برای حفاظت از طبیعت و نیز کنوانسیون رامسار برای محافظت از محیط زیست بود.

پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر

2008-2010؛ دهه دوم فعالیت


در اول آوریل 2008 ترکیش ایرلاینز پس از یک پروسه ادغام 15 ماهه که در دسامبر 2006 آغاز شده بود، به پیمان ستاره پیوسته و هفتمین عضو اروپایی و بیستمین عضو این پیمان لقب گرفت. ایجپت ایر که ایرلاین ملی کشور مصر بود نیز در سال 2008 به پیمان ملحق شد؛ این شرکت دومین عضو آفریقایی پیمان بود. شرکت های هوایی دیگری که در این سال ها به پیمان ستاره پیوستند هم تام ایرلاینز، ایژین ایرلاینز، شانگهای ایرلاینز، چاینا ایسترن ایرلاینز و اتیوپیان ایرلاینز بودند. در مجموع با 30 عضو تا سال 2010، پیمان ستاره به 1172 فرودگاه در 181 کشور پرواز می کرد و 21 هزار و 200 پرواز روزانه داشت.

2011 تا زمان حاضر؛ گسترش بیشتر و رسیدن به ثبات


از سال 2011 به اینسو توافق ستاره چندین عضو بزرگ را به دست آورده اگرچه در مقابل به دلیل از هم پاشیدن ادغام شرکت ها، برخی از اعضای خود را هم از دست داده است. سال 2012 و 2013 برای این پیمان سال پر سر و صدایی بود. آغاز سال با دو پرواز کلیدی آغاز شده و با یک حرکت مهم به سمت آمریکای شمالی خاتمه پیدا کرد. در اروپا اسپان ایر فعالیت خود را متوقف کرد، بی ام آی به بریتیش ایرویز ملحق شد و در آمریکای شمالی هم گروه ایرلاین های کنتیننتال در یونایتد ایرلاینز ادغام شد تا تعداد اعضای پیمان کاهش پیدا کند.

پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر
اتفاقات دیگری که در این دوره زمانی در پیمان ستاره رخ داد به این شرح بودند: آویانکا، تاکا ایرلاینز و کوپا ایرلاینز به توافق پیوسته و حضور قاره آمریکای شمالی را در این توافق بیش از پیش افزایش دادند. یواس ایرویز نیز پس از ادغام با آمریکن ایرلاینز از پیمان خارج شد. با این حساب تا امروز 27 شرکت هوایی در پیمان ستاره باقی مانده اند.

اعضای فعلی پیمان ستاره عبارتند از:


آدریا ایرویز، ایژین ایرلاینز، ایرکانادا، ایر چاینا، ایر ایندیا، ایرنیوزیلند، آل نیپون ایرویز، آسیانا ایرلاینز، آسترین ایرلاینز، آویانکا، براسلز ایرلاینز، کوپا ایرلاینز، کرواسی ایرلاینز، ایجپت ایر، اتیپوپیان ایرلاینز، اوا ایر، لات پولیش ایرلاینز، لوفتهانزا، اسکاندیناویان ایرلاینز، شنژِن ایرلاینز، شرکت هوایی سنگاپور، سوئیس اینترنشنال ایرلاینز، تاپ ایر پرتغال، تای ایرویز، ترکیش ایرلاینز، یونایتد ایرلاینز.


پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر

خدمات ارائه شده به مشتریان


پروازهای مشترک بین اعضای توافق همچنان برقرار است. با این حال همین اشتراک پرواز موجب شد تا اتهاماتی مبنی بر غیر رقابتی بودن به پیمان وارد شود. برای نمونه اتحادیه اروپا پیمان ستاره را متهم کرده که این پیمان در حقیقت یک ادغام مجازی از اعضای خود شکل داده است. آنها می گویند در صورتی که قوانین دولتی مانع نمی شدند، اعضا در یک شرکت واحد ادغام می شدند.

با تمام این ظن و گمان ها، پیمان ستاره یک مفهوم منطقه ای را در سال 2004 ابداع کرد که به آن کمک می کرد تا از طریق مشارکت با شرکت های کوچک تر منطقه ای به بازارها نفوذ کند. اعضای منطقه ای پیمان مجبور بودند تا تحت حمایت مالی یک عضو این پیمان باشند. اگرچه امروز دیگر هیچ عضوی، عضو منطقه ای نامیده نشده و تمام شرکت های هوایی به عنوان عضو معمولی شناخته می شوند. آمار نشان می دهد که در سال 2007 اعضا با 18521 پرواز روزانه به 1321 فرودگاه در 193 کشور پرواز کرده اند.

برنامه های حمایتی پیمان ستاره


پیشتر برای شما در مورد برنامه های حمایتی پیمان از اعضا گفتیم. برنامه شمال دو طرح طلا و نقره می شود که بر اساس جایگاه مشتری در برنامه مسافران همیشگی تعیین می شود. ایرلاین های عضو هر دو طرح نقره ای و طلایی را به رسمیت می شناسند، اگرچه استثناهای اندکی در زمینه دسترسی به لانژهای فرودگاهی وجود دارد. عضویت بر اساس برنامه مسافران همیشگی تک تک ایرلاین ها تعیین شده و برخی اعضا جایگاهی فراتر از جایگاه طلایی دارند که البته در سراسر توافق به رسمیت شناخته نشده است.

طرح نقره ای پیمان ستاره


جایگاه نقره ای در واقع به مشتریانی اعطا می شود که به سطح پایه و اولیه ای که در برنامه مسافران همیشگی هر ایرلاین عضو تعریف شده رسیده باشند. مزایای معین شده در این طرح شامل اولویت در رزرو لیست انتظار (لیستی که به شما اجازه می دهد تا در یک لیست قرار گرفته و قبل از رفتن به فرودگاه در انتظار کلاس پروازی خاصی بمانید) و نیز پرواز بدون رزرو قبلی می شوند. برخی شرکت های هوایی همچنین اولویت در چک این فرودگاه، تحویل بار و سوار شدن به هواپیما، حق انتخاب صندلی، اجازه ویژه حمل بار و نپرداختن هزینه برای بار اضافی را هم در این طرح گنجانده اند.

پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر

طرح طلایی پیمان ستاره


جایگاه طلایی پیمان در اختیار مشتریانی قرار می گیرد که به سطح بالاتری از برنامه مسافران همیشگی رسیده اند. مزایای این طرح نیز شامل اولویت در رزرو لیست انتظار، پرواز بدون رزرو قبلی، چک این و تحویل بار، میزان بار مجاز تا 20 کیلوگرم و دسترسی به لانژهای فرودگاهی طلایی با استفاده از کارت های پروازی مخصوص اعضا می شود. برخی شرکت های هوایی نیز حق انتخاب صندلی و داشتن صندلی تضمینی در پروازهایی که کاملا پر شده را برای مشتریان خود در نظر گرفته اند.

پیمان ستاره؛ شرکت های هوایی زیر یک چتر

منبع: ویکی پدیا