در طراحی سامانه‌های پیچیده، همواره بیشترین اهتمام مهندسان، رسیدن به بهترین فناوری است که با آن بتوان به بهره‌وری بهینه ضمن مصرف کمترین انرژی و هزینه رسید.به همین علت است که همه سامانه‌های مدرن در مرحله نخست دارای یک طراحی برای کاربری مطلوب هستند. یعنی طوری طراحی می‌شوند که ضمن داشتن کاربری آسان، تمام جانمایی سوئیچهای مربوطه و جریان کار طبیعی از قبل پیش‌بینی شده باشند. در چنین سامانه‌ای احتمال خطای انسانی به کمترین میزان خود می‌رسد. هواپیما به‌عنوان یکی از پیچیده‌ترین ماشین‌های ساخت بشر نیز از این قاعده مستثنا نیست.

در طراحی سامانه های پیچیده، همواره بیشترین اهتمام مهندسان، رسیدن به بهترین فناوری است که با آن بتوان به بهره وری بهینه ضمن مصرف کمترین انرژی و هزینه رسید.به همین علت است که همه سامانه های مدرن در مرحله نخست دارای یک طراحی برای کاربری مطلوب هستند. یعنی طوری طراحی می شوند که ضمن داشتن کاربری آسان، تمام جانمایی سوئیچهای مربوطه و جریان کار طبیعی از قبل پیش بینی شده باشند. در چنین سامانه ای احتمال خطای انسانی به کمترین میزان خود می رسد. هواپیما به عنوان یکی از پیچیده ترین ماشینهای ساخت بشر نیز از این قاعده مستثنا نیست.

به گزارش قاصدک24 طبق گفته خلبان محمدتقی امیرسام، تمام فرآیندهای طبیعی و فهرستهای بررسی شرایط اضطراری یک هواپیما باتوجه به شبیه سازی های بسیار دقیق و آزمونهای عملی واقعی طراحی و نوشته شده است. بدیهی است پیروی از این رویه ها، نتیجه ای جز پرواز ایمن و بهینه نخواهد داشت.

محاسبات دقیق مهندسی و آنالیز پرواز برای زمانی طراحی شده اند که دستورالعملهای کارخانه سازنده به دقت انجام شوند. در غیر این صورت هیچ یک از آنها معتبر نخواهند بود.

یکی از سامانه هایی که مسافران همواره دغدغه آن را دارند، ارابه های فرود یا همان چرخهای هواپیما و ترس از بازنشدن آنهاست. باز نشدن چرخها قطعا یکی از شرایط خطرناکی است که می توان با آن روبه رو شد، ولی شاید کمتر کسی به این فکر کرده است که اگر پس از برخاست هواپیما از روی زمین، چرخهایش بسته نشود، چه اتفاقی می افتد؟

همان سامانه های پیچیده که راجع به آنها گفتیم و در هر شرایطی غیر از شرایط طبیعی پیش بینی شده می تواند باعث ایجاد مشکلات شود. هواپیما فقط برای خزش در پارکینگ و سرعت گرفتن روی باند برای برخاستن و نشستن نیاز به چرخ دارد. در طول پرواز هر چیزی که باعث ایجاد نیروی پسا و کاهش سرعت شود، مضر خواهد بود. جداول بهره وری هواپیما، برای محاسبه بیشینه ارتفاع، سرعت و مصرف سوخت بهینه یک هواپیما برای وزن مشخص در شرایط کروز فقط زمانی معتبر خواهند بود که پیش شرطهای آن، ازجمله بسته بودن چرخهای هواپیما برآورده شده باشد.

فرض کنید هواپیمایی پس از برخاستن از زمین قادر به جمع کردن چرخها و بستن دریچه های ارابه فرود نباشد. مهمترین نکته در این حالت این است که هواپیما نباید از سرعت مشخص تعیین شده برای باز بودن چرخها فراتر رود، زیرا ممکن است در هر سرعتی بیش از محدوده تعیین شده چرخها آسیب ببینند. لازم به یادآوری است که نیروی پسای تولید شده از طرف چرخها که در اصطحکاک با هوا هستند، نیروی پیشران بسیار بیشتری نسبت به حالت بسته بودن چرخها نیاز دارند تا بتواند سرعت را افزایش دهد.

هواپیما در این شرایط نمی تواند به صورت عادی به مسیر خود ادامه دهد، زیرا نیروی پیشران لازم برای نگهداشتن هواپیما در میان آسمان مصرف سوختش را بسیار بالا می برد، با این که حتی هواپیما به ارتفاع مدنظر خود نیز نمی تواند دست یابد.

پس بهتر است پیش از دور شدن، به فرودگاه مبدا بازگردد که باز هم ملزم به کاهش وزن با سوزاندن سوخت یا بیرون ریختن آن (در برخی هواپیماها) به منظور رسیدن به وزن مجاز برای فرود است. اگر این وزن رعایت نشود، ممکن است پس از فرود، آسیب جدی به ارابه های فرود و بدنه هواپیما وارد شود که حتما باید از سوی عوامل فنی زمینی بررسی شود.

بنابراین به عنوان یک مسافر مطلع از دانش پرواز، منبعد باید پس از برخاستن نیز امیدوار باشید سامانه چرخها به خوبی عمل کرده و بسته شوند.