رقابتی تحت عنوان Fly Your idea، چند سال است که با مشارکت سازمان يونسکو و شرکت هواپیماسازی ايرباس برگزار می شود. در این رقابت طرح هايی توسط مهندسان هوا و فضا، جهت بهبود آينده صنعت هواپيماسازی مطرح می شود که در ادامه به چند مورد از آنها اشاره خواهیم کرد.

رقابتی تحت عنوان Fly Your idea، چند سال است که با مشارکت سازمان يونسکو و شرکت هواپیماسازی ايرباس برگزار می شود. در این رقابت طرح هايی توسط مهندسان هوا و فضا، جهت بهبود آينده صنعت هواپيماسازی مطرح می شود که در ادامه به چند مورد از آنها اشاره خواهیم کرد.

به گزارش قاصدک 24؛ طرح های بی شماری از تامین نیروی هواپیماها توسط چند باتری کوچک گرفته تا استفاده از کود گاوی به عنوان سوخت توسط دانشجويان رشته مهندسی هوا و فضا به شرکت ايرباس ارائه شده اند.

اين دانشجويان در رقابتی تحت عنوان Fly Your Idea، که با مشارکت و پشتيبانی مالی سازمان يونسکو و برای چندمين بار برگزار می شود، به مطرح ساختن ایده های خود و رقابت با یکدیگر می پردازند.
دِيل کينگ، سرپرست بخش تحقيق و فناوری شرکت ايرباس در این رابطه می گوید: " هدف اين رقابت ها، درگير کردن مهندسان آينده و همچنين برانگيختن ذهن آن ها برای ارائه طرح هايی است که کاملا با محيط زيست سازگار باشند. تشويق مهندسان آينده به تفکر در مورد ارائه ايده های اقتصادی تر و همچنين ايده های سازگار با محيط زيست به ايجاد رابطه بهتر صنعت هواپيماسازی و محيط زيست کمک شایانی می کند".

وی همچنین افزود: "هدف اصلی برگزاری اين رقابت ها، ارائه طرح ها و ايده هایی برای کاهش 50 درصدی گاز دی اکسيد کربن توسط هواپيماها تا سال 2050 است. همچنين طرح های زيادی وجود دارند که در صورت عملی شدن آن ها، ميزان توليد گاز دی اکسيد توسط هواپيماهايی که در آينده ساخته خواهند شد، به صفر خواهد رسيد".

يکی از فيناليست های اين رقابت به نام لوک اسپيتری، اظهار داشت: "در صورتی که در هواپيماها به جای سوخت جت، از گاز طبيعی مايع استفاده شود، ميزان توليد گاز دی اکسيد کربن توسط آن ها تا 20 درصد کاهش پيدا می کند".

اسپيتری در اين رقابت، سرپرستی يک گروه تحقيقاتی از موسسه فناوری سلطنتی ملبورن را بر عهده دارد. وی طرحی را ارائه کرده است که در آن، محفظه هايی با طراحی فوق العاده بر روی بال های هواپيما نصب می شوند و سوخت پايداری را که ترکيبی از بيومتان و گاز مايع طبيعی است، به مخزن سوخت هواپيما منتقل می کند. اسپیتری مدعی است که اين ترکيب جديد می تواند ميزان توليد گاز دی اکسيد کربن را تا 97 درصد کاهش دهد.

گروه تحقيقاتی دانشگاه پوترای مالزی در اين رقابت نیز دست به ابتکار جالبي زده است. این گروه طرحی را ارائه کرده است که در آن روشی برای تبديل گرمای بدن مسافران به انرژی برق مطرح شده است؛ اين کار باعث می شود در مصرف انرژی به ميزان زيادی صرفه جويی شود.

در اين طرح، صندلی مسافران توسط پرده ای که با پارچه حرارتی تهيه شده است، پوشانده می شوند و اين پرده ها قادر خواهند بود دمای بدن هر انسان را به 100 نانووات برق تبديل کنند. البته لازم به ذکر است 100 نانووات برق، ميزان بسيار کمی است و در يک حدود يک ميليونيوم برقی است که يک گوشی آيفون در حالت استندبای به آن نياز دارد. البته به گفته فرد ارائه دهنده اين طرح، اين ميزان در طرح اصلی افزايش پيدا خواهد کرد.

سرپرست این گروه تحقیقاتی در رابطه با میزان برق تولیدی در این روش می گوید: " اين ميزان برق، برق بسيار کمی است؛ اما به ياد داشته باشيد که اين برق از 550 صندلی در طی 10 ساعت پرواز جمع آوری می شود و يک هواپيما در طول عمر مفيد خود، چند صد پرواز دارد؛ بنابراين توليد همين ميزان کم برق در طول زمان باعث صرفه جويی زيادی در مصرف انرژی می شود".

دیل کينگ معتقد است؛ اين فناوری برای عملی شدن هنوز به تکامل کافی نرسيده است اما توجه او را به خود جلب کرده و اميدوار است در آينده پيشرفت قابل توجهی داشته باشد. مشکلاتی که در حال حاضر در رابطه با اين تجهيزات وجود دارد اين است که اين تجهيزات باعث افزايش وزن هواپيما و در نتیجه افزايش سوخت می شوند؛ البته اميدواريم در آينده راه حل هايی برای اين مشکل نيز ارائه شود.

برتنارد ريکارد، موسس شرکت Solar Impulse که هواپيمای خورشيدی ساخت آن هم اکنون در حال پرواز بر فراز آمریکاست، معتقد است که ايده های دور از ذهن، باعث الهام بخشيدن به مهندسان می شوند.

وی اذعان کرد: " در صنعت هوانوردی، افراد پيشتاز با ايده های جديد، جايگاه ويژه ای دارند؛ زيرا صنعت هوايی جايگاه کنونی خود را مديون وجود چنين افرادی است. شايد برخی از افراد معتقد باشند که چنين ايده هايی شدنی نيست. شايد در زمان حال اين چنين باشد؛ اما آينده را نمی توان پيش بينی کرد. زمانی که برادران رايت در سال 1903 نخستين پرواز را تجربه کردند و ليندبرگ در سال 1927 در يک پرواز بدون توقف سراسر اقيانوس اطلس را درنورديد، هيچ کس تصور نمی کرد که روزی هواپيمايی ساخته شود که 300 مسافر را در همين مسير جابه جا کند".