طبق آخرین آمارهای ارائه شده از سوی وزارت راه و شهرسازی در حال حاضر ایرلاین‌های ایرانی حدودا ۲۵۰ فروند هواپیما ملکی به نام خود دارند. هواپیماهایی که بررسی عملکرد آن‌ها در سال‌های گذشته، حاکی از بهره‌وری پایین آنها به عنوان اصلی ترین شاخصه ناوگان مسافرتی ایران بوده است.

طبق آخرین آمارهای ارائه شده از سوی وزارت راه و شهرسازی در حال حاضر ایرلاین‌های ایرانی حدودا ۲۵۰ فروند هواپیما ملکی به نام خود دارند. هواپیماهایی که بررسی عملکرد آن‌ها در سال‌های گذشته، حاکی از بهره‌وری پایین آنها به عنوان اصلی ترین شاخصه ناوگان مسافرتی ایران بوده است.

زمین‌گیر بودن نزدیک به ۱۰۰ فروند از هواپیماهای ایرلاین های ایرانی، نشان می دهد نزدیک به ۴۰ درصد از کل ناوگان هوایی کشور امکان پرواز ندارد. آمارها حاکی از آن است که از این ۱۰۰ فروند هواپیما نزدیک به ۵۰ فروند باید برای همیشه با پرواز خداحافظی کنند و 50 فروند باقی مانده تنها در صورت بازسازی، امکان پرواز دارند.

ناوگان هوایی از کار افتاده ایران، نیاز به دریافت قطعاتی دارند که تامین آن‌ها از دو محور متفاوت امکان پذیر است. یکی از محورها بحث احتمال باز شدن بازار برای تامین قطعات هواپیماها پس از اجرای برجام است که این مسئله منوط به تولید قطعات هواپیماهای قدیمی کشور از سوی شرکت‌های هواپیماساز است.

و محور دیگر، نقشه راهی شبیه به عملکرد شرکت هواپیمایی آسمان است که با وارد کردن چند فروند فوکر ۱۰۰ زمین‌گیر قطعات آن‌ها را به دیگر هواپیماهای خود پیوند زده است.

موضوع دیگری که شرایط صنعت هواپیمایی ایران را متحول می‌کند، بحث مربوط به چگونگی استفاده روزانه از ناوگان هوایی فعال در کشور است.

میانگین ساعات پرواز هواپیماها در طول ۲۴ ساعت، حدود ۹ ساعت است اما در صورتی که ایرلاین بتواند شرایط را طوری مدیریت کنند که برای انجام این ساعت پرواز، تعداد نشست و برخواست‌ها به کمترین سطح خود برسد و بهره‌وری افزایش یابد.

ایسنا به نقل از یک منبع آگاه چنین می نویسد: "در حال حاضر متوسط زمان پروازی هواپیماهای مسافرتی در ایران حدود ۶.۵ ساعت از ۲۴ ساعت شبانه روز است. این دیدگاه که بالا رفتن زمان پروازهای یک هواپیما در طول روز می‌تواند عملکرد منفی داشته باشد به هیچ عنوان درست نیست. بلکه در حال حاضر ناوگان ایران به دلیل محدودیت‌هایی که دارد مجبورشده است با حدود ۳ ساعت فاصله نسبت به استانداردهای جهانی فعالتیت خود را ادامه دهد".

" در حال حاضر ۵ فروند بوئینگ ۷۳۷ فعال در ناوگان ایران با توجه به شرایط مثبتی که در قیاس با دیگر هواپیماها دارند، توانسته‌اند با زمانی نزدیک به استانداردهای بین المللی پرواز کنند حتی تعدادی از ایرباس های ۳۰۰-۶۰۰ و ۳۲۰ ایران نیز توانایی انجام عملیات بیش از متوسط داخلی را دارند اما در مجموع می‌توان گفت که فاصله ما با بهره‌وری جهانی نزدیک به ۳ ساعت در طول روز است و این نشان می دهد که ناوگان ایران نتوانسته خود را با استانداردهای جهانی همراه کند".